autorką artykułu jest Małgorzata Łaciak (Fundacja Dzieci w Naturę)

Edukacja przyrodnicza stała się bardzo szerokim pojęciem. Chociaż człowiek sam jest częścią przyrody, to obecny styl życia stawia go niejako „z boku” świata natury. Na szczęście dzieci posiadają jeszcze wrodzoną umiejętność przebywania w przyrodzie. Potrafią się nią bawić, umieją ją odczuwać, obserwować, a przede wszystkim – mają do niej pozytywny stosunek. Zadaniem dzisiejszej edukacji przyrodniczej jest stwarzanie okazji, które pozwolą dzieciom (i nie tylko dzieciom!) na odkrywanie swego miejsca w środowisku przyrodniczym.


Na przestrzeni lat zmienia się podejście do sposobów, w jaki edukacja przyrodnicza powinna być realizowana. Aktualna koncepcja dąży do zainteresowania odbiorców światem przyrody jako środowiskiem, w którym żyją i uświadomienie im, że od tego środowiska zależy także jakość ich życia. Gromadzenie wiedzy przyrodniczej na podstawie własnych doświadczeń pozwala lepiej zrozumieć przyrodę, niż przyswajanie „suchej wiedzy” czy nauka teorii zjawisk przyrodniczych. Istotą edukacji przyrodniczej jest niewątpliwie wychowanie człowieka wrażliwego na piękno przyrody, potrafiącego docenić wartość przyrody samej w sobie, ale również człowieka świadomego obecnych zagrożeń środowiskowych.

W dzisiejszych, niewątpliwie trudnych dla środowiska naturalnego czasach, edukacja przyrodnicza ma szczególne znaczenie. Najlepiej rozpocząć ją od możliwie najwcześniejszych lat, gdy może mieć wpływ na kształtowanie się odpowiednich postaw dzieci, a później młodzieży i dorosłych. Aktualnie obowiązujące podstawy programowe w przedszkolach i szkołach wyraźnie zalecają, aby przynajmniej część przedmiotów przyrodniczych realizowana była w terenie. Również badania naukowe wskazują, żedzieci spędzające czas poza zamkniętymi pomieszczeniami są zdrowsze, lepiej się uczą, są bardziej  skoncentrowane.

W naszej Fundacji stawiamy na doświadczanie przyrody w najbardziej prosty i naturalny sposób – poprzez bezpośredni, nieskrępowany i radosny z nią kontakt. Staramy się inspirować dzieci do własnych obserwacji, samodzielnych „odkryć”, a przede wszystkim do odczuwania przyrody poprzez angażowanie wszystkich zmysłów i emocji.

***

Artykuł powstał w ramach projektu: “Przyroda miasta i okolic jako przestrzeń spotkania dzieci z lokalną przyrodą i przeciwdziałania syndromowi deficytu natury”. Zadanie to jest współfinansowane ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *